Hindi ko mawari kung saan ko ilalagay ang sarili ko. Gusto ko magbigay ng reaksyon ukol sa kantang “still calls me son” na sadyang pumukaw sa akin ang kanyang isinasaad na letra. Dun nalang sa titulo mismo ng kanta, Still calls me Son na kahit na anong hapdi ng pagkadapa mo, kahit na anong kalokohan ang sadyang nagawa mo dito sa mundo meron pa kayang tatawag sa iyo upang bumalik sa kanya? Isang kaibigan na magliligtas sa iyo sa kapahamakan, isang kaibigan na sasaluhin ka sa iyong pagbagsak sa lupa, isang kaibigan na sadyang ibinuwis ang kanyang sarili para lang mailigtas tayo.

Sadyang maganda rin itong pagninilay sa buhay na ating tinahak na. Sa panahon ng Kwaresma inaalala natin kung gaano niya tayo kamahal. Yung tunay natin na kaibigan na kung saan kahit na anong sama ng budhi natin patuloy parin siyang tumatawag at binabanggit ang ating mga sariling pangalan. Naalala ko ang isang kwento ng isang pari noon sa Don Bosco. Ang tanging naibigay sa atin ng Dios na mismong masasabi natin na karapatan ay ang pagpapangalan sa atin. Ito’y ibinigay niya sa ating mga magulang na kung saan sila ang nagbigay sa atin nga ating mga pangalan. Yun narin ang magsisilbing pangalan natin pagharap sa kanya.

Biruin mo siya na nga yung makapangyarihan siya pa may ganang balikan tayo, tawagin tayo muli kahit na gaano na tayo kasama sa mundo. Kaya isang pilosopiya na aking sinusundan ay ang paniniwala na kahit gaano kasama ang tao mayroon at mayroon parin natitirang mabuting asal sa taong ito. Hindi mo nga lang pansin pero tanging lalabas lang ito sa least possible na event sa buhay.

Ngayon, mabuting tignan natin at iassess natin ang ating mga sarili sa kung ano na ba ang ating relasyon sa ating Diyos. Gaano ba tayo kalapit sa kanya? Baka napapalayo na tayo at ngayon tinatawag ulit niya tayo upang bumalik sa kanyang tabi. Marahil maihahalintulad natin ang ating sarili sa isang tupa na nawawala sa gitna ng pastulan, pilit sumisipol ang Pastol ngunit tayo’y nagbibingibingihan sa kanyang sipol. Marahil siguro ay kailangan natin ng malakas lakas na tawag galing sa kanya para maramdaman natin ang kanyang presensya.

Sa panahon ng kwaresma, magnilay tayo at tignan kung gaano na tayo kapalit sa Diyos. Panahon na rin na bumalik sa kanya, panahon na upang tayo’y sabihan na Kristiyano muli. Ngunit hindi lang naman sa panahon ng kwaresma na tayo’y matatanggap na kristiyano ngunit dapat natin itong gamitin sa pang araw araw nating buhay sa lupa. hanggang dito nalang ang aking munting blog para sa gabi. Maraming salamat sa pagbabasa.